arrow_backAlle artikels

De zoektocht naar oplossingen in woonzorgcentrum Nottebohm

Elien Saey-Van Peteghem is ergotherapeute in woonzorgcentrum Nottebohm in Antwerpen. We vroegen haar hoe ze erin slaagt een thuisgevoel te scheppen voor haar bewoners.

Een korte introductie

Nottebohm staat bekend om zijn gezellige en warme sfeer, en die reputatie heeft het grotendeels te danken aan medewerkers als Elien. 

Kan je even toelichten waar Nottebohm voor staat?

Wat ons typeert is dat we echt samen met de bewoners op pad gaan. Iedereen die bij ons komt wonen heeft een unieke en individuele hulpvraag, en het is belangrijk voor ons om hen een thuisgevoel te kunnen geven. Het blijft tenslotte een nieuwe omgeving. Net daarom is het zo belangrijk om individueel in te spelen op wat de bewoner wil. En dat zorgt voor een informele, huiselijke sfeer — bijna op het familiale af.

--

Bekijk het volledige interview met Elien in deze video of lees hier onder verder.

Wat zorgt ervoor dat jij als ergotherapeut een goede dag beleeft? 

Ik hou ervan als we met het team een manier vinden om een bewoner op zijn maat te helpen. Soms vind je niet meteen een oplossing, maar de zoektocht op zich is ook waardevol. Zo probeerde ik onlangs uit te zoeken hoe ik een vrouw in bed kon positioneren om haar een betere nachtrust te bezorgen. We zijn er nog niet helemaal uit, maar de tijd nemen om zo’n kleine dingen te verbeteren geeft me veel voldoening. Iemand met een elektrische rolstoel leren rijden, een bewoner met dementie rustig maken aan de hand van een zintuiglijk verhaal… Het betekent ontzettend veel om een positieve impact te kunnen maken.

Mogelijkheden troef

In woonzorgcentrum Nottebohm wordt er naarstig gezocht naar een oplossing voor elke (zorg)vraag. En dat vergt soms best wat verbeelding.

Op LinkedIn post je regelmatig over die zoektocht naar oplossingen. Eén van de voorbeelden was een mooi voorbeeld van een vrouw met een rollator.

Ja, één van onze bewoonsters is slechtziend en voelde zich op een bepaald moment niet meer veilig met haar blindegeleidestok. Ze wilde met een rollator leren stappen, dus zijn we een vast parcours beginnen inoefenen. Maandenlang spraken we drie keer per week af om de route in te oefenen. De moeilijke stukjes van het parcours zetten we af met rode palen, zodat ze de weg beter kon zien. Ondertussen is ze goed op weg om het parcours zelfstandig te kunnen doen!

Connecteer met Elien op Linkedin en volg haar updates.

Hoe behoud je het evenwicht tussen de autonomie van een bewoner en wat voor jullie als organisatie mogelijk is?

We proberen zo veel mogelijk met de bewoner in gesprek te gaan. Als iemand zich liever zelf wast, dan proberen we dat zo lang mogelijk te doen werken. Als iemand liever niet in bad wil zoeken we naar een oplossing. Als iemand met een elektrische rolstoel wil leren rijden, dan laten we een testrolstoel komen om mee te oefenen. Soms gaat het om kleine dingen die een groot verschil kunnen maken. Het is een kwestie van te denken in mogelijkheden.

Ja, dat kan!

Dat is één van de slagzinnen van woonzorgcentrum Nottebohm. Handen uit de mouwen en een open geest, dat is hoe het er in Antwerpen aan toe gaat. 

Wat versta jij onder die slogan?

Het betekent dat je je als medewerker flexibel opstelt en elke dag naar je bewoners luistert, in plaats van vaste routines en structuren te volgen. Het is de bedoeling om echt in te spelen op de vragen van bewoners.

Bij jou als ergotherapeut is dat deel van je rol. Maar hoe zit dat bij andere medewerkers? Hoe blazen de kok of de klusjesman leven in die slogan?

Dat is niet altijd eenvoudig, maar de slogan leeft echt in de hele voorziening. En ook dat schuilt soms in kleine dingen. Zo had onze conciërge een aardbeienplant, waarvan hij de lekkere oogst met de bewoners deelde. We moeten de lijnen tussen de teams niet altijd zo letterlijk nemen; het is echt een kwestie van geven en nemen.

Het is belangrijk om een bewoner écht te leren kennen en samen te zoeken naar een manier om op diens hulpvraag in te spelen. Hoe gebeurt dat met iemand die net binnenkomt?

Eerst en vooral is een warm welkom belangrijk. Dat gebeurt door de zorgcoördinator of iemand van de sociale dienst, en nadien ook nog eens door de hoofdverpleger. We willen ook dat de kamer er gezellig uitziet, het liefst met een welkomstkaartje of een vaas met bloemen. Die eerste dagen is het een kwestie van leren wat de gewoontes zijn. Binnen de eerste zes weken doen we ook een interview over het levensverhaal van de bewoner. Zo ontdekken we wat bewoners leuk of belangrijk vinden, wat ze graag zelf doen en wat in hun zorg centraal moet staan. Die informatie komt terecht in een begeleidingsboekje. Hierbij is het ook belangrijk dat de focus niet enkel ligt op het medische aspect van de zorg, maar ook op het algemenere geluk en welzijn.

Samen naar het museum

Tijdens de coronaperiode gingen we met z’n allen massaal digitaal, en daar komen soms erg creatieve ideeën uit voort.

Je stuurde een erg fijn Hartverwarmers-initiatief in: het virtuele museumbezoek.

Ja, ik maakte tien weken lang museumbezoeken. Ik werkte al met de nieuwsgroep aan het krantje, maar dat stond tijdens de lockdown altijd vol met corona-nieuws. We besloten dan ook om een nieuwe rubriek in de krant te steken over kunst en musea. Als bewoners niet naar het museum kunnen gaan, dan moet het museum maar naar hen komen.

Bekijk de inzending van Elien

Zijn er ook nieuwe Hartverwamers-projecten die jullie in Nottebohm hebben uitgeprobeerd?

De optredens in openlucht hebben we zelf uitgetest. Intussen hebben we al onze zesde editie achter de rug. Het brengt zo veel sfeer dat we het willen blijven doen, het liefst de hele zomer lang. Tijdens de lockdown waren er zelfs artiesten die aanboden om gratis bij ons te komen spelen. Tijdens bijzondere tijden zijn zo’n voorstellen extra hartverwarmend.

Zijn er nog andere dingen die jullie na de lockdown willen blijven doen?

Skypen! Tijdens de quarantaineperiode zijn meer ouderen met virtuele calls aan de slag gegaan. Zo kon een vrouw plots haar kat terugzien en kreeg één van onze bewoners een virtuele rondleiding in het nieuwe huis van zijn zoon. Op termijn zouden we het fijn vinden om onze ouderen te stimuleren om dat zelfstandig te leren doen. Want zo’n virtuele babbel, dat doet echt iets met hen.


Artikel door

Frederik Vincx

Frederik Vincx is sociaal ondernemer en ontwerper van communicatie software voor teams. De voorbije twee jaar focuste hij zich op het helpen van woonzorgcentra om hun bewoners beter te leren kennen. Hij is de ontwerper van Soulcenter.

Volg Frederik op Linkedin.